'Melbourne rain brings wettest weather for 18 months'.
The rain began with a trickle and soaked Melbourne all night, bringing the wettest November day in nearly five years to the suburbs’.
12,000 brave ‘rain ‘for annual City2Sea run
Met dit als kop in de krant, blik ik terug op m’n run van gisteren. The City2Sea run in Melbourne ook wel bekend als het zusje van the City2Surf run in Sydney.
Een route die je meeneemt langs verschillende hoogtepunten in Melbourne’s CBD. De route die mij nog op het netvlies geschreven staat, want (alweer) vijf weken geleden liep ik daar mijn eerste marathon.
Om 6:00 uur liep mijn wekkertje af, want zoals bekend beginnen hier de runs niet op een fijn tijdstip ergens in de middag maar gewoon vroeg in de ochtend.
Ik keek naar buiten en eigenlijk wilde ik m’n bed weer in springen, want wat een hondenweer!!! Met bakken kwam het uit de hemel en zoals het er naar uit zag, ging dat nog wel even door.
Stiekem wist ik wel dat het zou gaan regenen vandaag, maar ik had heel erg gehoopt dat het over zou waaien. Helaas pindakaas.
Gewoon typisch Nederlands herfstweer, dat kan gewoon, midden in de zomer in Melbourne.
Inmiddels was het 7.30 uur en verliet ik het appartement om de trein te pakken richting de start. In de trein bevestigde ik m’n startnummer aan m’n shirt, checkte ik m’n playlist op m’n telefoon en rekte ik me nog even lekker uit. Nee, ik ben nog steeds geen morningrunner.
Goed, niet veel later betrad ik het veld waar zich de verschillende startvlakken bevonden. Het terrein was één grote modderpoel geworden… daar gingen m’n mooie roze Nike LunarGlides 6.
Voordat wij van start mochten, gingen er eerst drie andere startvlakken van start.
Dus had ik nog wel even tijd om gebruik te maken van de altijd heerlijk ruikende dixie en het inleveren van m’n vestje. Al kwam ik er snel achter dat ik te laat was om m’n vestje in te leveren. Balen!
Start - 5 km
Als een soort gekleurde varkentjes baande ieder z’n weg richting het startvlak. Ik startte in blauwe startvlak. Met wat rek en strekoefeningen en het heen en weer hoppen, probeerde ik mezelf warm te houden. De wind was gemeen koud en de regen hielp ook niet echt mee, zeker als je onder een boom staat.
Om 8:35 klonk het startschot en mochten we van start. Ik nam afscheid van m’n vestje en zocht een mooi plekje om te rennen. Het was druk, maar gelukkig was er redelijk wat ruimte om te bewegen. Ik wilde rustig beginnen, want ik merkte dat m’n spieren nog niet erg warm waren en ik wist dat er nog wat gemene heuveltjes aan zouden komen.
Vanuit het Yarra Park liepen we richting Federation Square en Flinders Street station, waarna we linksaf sloegen richting de Queen Victoria Gardens. Daar besloot m’n Nike Sportwatch het GPS-signaal even op te geven doordat we onder een viaduct door moesten.
Veel vals plat en wat heuveltjes… Dat kan ik me nog zo goed herinneren van de marathon. Toen waren het namelijk de laatste zware kilometers voor de finish!
Maar dat terzijde, want dit was pas het begin van de 15 km route richting St. Kilda.
5 km in 25:37 min
6 - 10 km
We vervolgen de volgende 5 km op de eindeloze St. Kilda Road. Gelukkig genoeg entertainment onderweg van de Westpac sponsors en wat publiek.
Een high five hier en een high five daar, het gaat prima!
Na een kleine 7 km slaan we rechtsaf het Albert Park in. Ik twijfel even of ik wat te drinken moet nemen en besluit het niet te doen. Of ik daar spijt van ga krijgen, no idea, ik zat namelijk in een fijne flow en ik had geen zin om langs alle mieren te kruipen voor een bekertje water.
Op de 8 km slaat het weer om en begint het na een tijdje zachtjes te hebben geregend, opeens te stortregenen en neemt de wind toe. Of me het veel kan schelen, nee niet echt.
Gewoon een kwestie van voeten optillen, blijven ademenen en luisteren naar ‘we walking on sunshine’ dat uit m’n oordopjes komt (geen grapje, dit liedje begon 5 sec later toen het begon te stortregenen).
Vlak voor het 10 km punt pak ik een bekertje water, wellicht regenwater.. en ren weer fijn verder voor de laatste 5 km richting St. Kilda.
5 km in 25:07 min
10 km in 50:41 min
11 - finish
We maken een bocht naar rechts om weer terug te rennen naar het begin van het Albert Park. De regen neemt af en de wolken verkleuren van grijs naar wit. Het tempo zit er goed in. Nog een laatste kleine heuvel voordat we rechtsaf slaan op Fitzroy Street. Daar staat wat publiek ons aan te moedigen.
Dat geeft kracht, dat geeft energie!
Go, go, go… you are almost there!
Nog een paar meters voor de finish.. ik gooi er nog een eindsprintje in en BAM gefinisht!
In een tijd voor 1:14:37 min!!!
Mijn laatste 5 km ging in een tijd van 23:53 min… Hallooooo nieuw PR op de 5 km en de 15 km!
Desondanks de omstandigheden met veel regen, wind en kou was dit serieus één van de fijnste runs ever! Of ik dit verwacht had, nee. Of ik tevreden ben, JA!
Ik wil iedereen weer super bedankt voor alle aanmoedigingen vanuit Nederland, want dat maakt het toch allemaal wat specialer :)
Jullie zijn stuk voor stuk toppers!
Veel liefs vanuit Mount Eliza.
